Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Διαβάζω ποίηση
κι είναι
σαν να διαβάζω
σε ένα παλιό τηλέφωνο
αναλογικό
χωρίς κουμπιά
αλλά με στρογγυλό
αριθμημένο το καντράν
και τραβηγμένο
το καλώδιο απ’ την πρίζα
Τόσο παράξενο
δεν με θυμάμαι
να σχηματίζω αριθμό
ούτε και
τι χρονολογία έχουμε
Τόσο παράξενο
στην άλλη άκρη
της γραμμής
ακούω την αναπνοή μου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου