Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

Δεν ήξερα πως πίσω από τα τρομαχτικά σου δόντια
μια γλώσσα βελούδινη
χοντρή και κάπως …να… δειλή
κοιμόταν έναν ύπνο δίχως όνειρα.
Σαν να μην μου ‘φτανε ο ένας πυρετός
ήθελα κι άλλον έρωτα στην πλάτη μου.
Ξεκίνησα λοιπόν κι εγώ για τα λευκά τοπία
ένα χαρτί χιόνι ή λίγος πάγος
ή και ο περσινός ασβέστης.
Μια διαγραφή μια νέα αρχή
και ήταν άλλος αυτός που έζησε (ή μόνο είπε) όλ’ αυτά.
Εγώ είμαι μονάχα η προσπάθεια να θυμηθώ
όλα όσα ήμουν μέχρι σήμερα
…και τώρα;

ένα διάστημα ως την επόμενη ανάμνηση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου