Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

Όλα κοιμούνται (αυτή) την Τετάρτη
(εγώ) περιμένω μια φάλαινα στον αργοσαρωνικό
ή ανεξήγητους καπνούς χρώματος μωβ
σε κάποιον δυτικό ορίζοντα,
ένα χέρι να με χαστουκίσει και να μου πει :
«Ξύπνα! Σε περιμένουμε αλλού.»
Να γίνει η νύχτα μέρα
μία ρουφήχτρα να με τραβήξει
σε κάποια άλλη ζωή
-ας έχω ξανά το ίδιο όνομα, δεν με πειράζει-
ας είμαι πάλι εγώ.
Κάπου αλλού, θα καταλάβω

εδώ όχι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου