Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Δεν ξέρω πώς από τον Bach
                  ξεπήδησε ο Βάκχος
κι απ’ το λαούτο   ο λωτός
κι ανακατεύθηκε το σάλιο μου
στραβά γλιστρώντας μέσα στον οισοφάγο
με την κοσμολογία (των) απείρων εκδοχών.

Ίσως να καταργήσω τις λέξεις
κι αρχίσω πάλι με αγωνία να ηχώ
με δίχρονου μουγκρίσματα
κι ο κόσμος όλος να μεταφράζεται
αγρίως με σοβαρές μουντζούρες.

Ειδάλλως να περιμένω…
Ειδάλλως να περιμένω…
Ειδάλλως να περιμένω…
ή
ίσως
,τελικά,
να εξαφανίζομαι


-όπως η νότα απ’ το λαούτο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου