Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Η υγρή λαιμαργία μου σήμερα
ο κόσμος μου κοιμάται
ανάμεσα σε δάχτυλα (ισχύα και φλέβες)
και πρόσωπα κοινωνικής δικτύωσης
στα όνειρά μου

άσπρες και κόκκινες
οι σκέψεις στο μυαλό μου
(τα κοστούμια οι κρίνοι οι κατακόκκινες περούκες)
και πάλι δάχτυλα απαλά
(με) σπάνε σε χίλια κομμάτια
κάπου ανάμεσα ξεφεύγει ο εαυτός μου

επανάληψη.
είμαι η επανάληψή μου
και η βίαιη επανάληψη αυτής.

μου λείπει η θάλασσα - λα μέ(ε)ρ....
γιατί δεν χωράω μέσα μου
και σε κανέναν άλλο
εκφράζομαι τώρα με ρομαντικό μινιμαλισμό
λα μέ(ε)ρ, η θάλασσα, η επανάληψη,
της επανάληψής μου
και η βίαιη επανάληψη αυτής.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου