Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014



Εκεί που «κόλλησε η βελόνα»
γεννήθηκε η ζωή
από εμένα και εσένα και θα μας ξεπεράσει
αλίμονό (της) αν δεν το κάνει
ο νέος σπόρος θα μας κατασπαράξει
εύχομαι
όλους εμάς τους κριτές των εαυτών και των κόσμων
όλους εμάς
τους παρερμηνευτές ονείρων

εγώ στις τσέπες ακόμα κουβαλώ
πονάκια από οικογενειακές ατασθαλίες
κι αναρωτιέμαι πώς δεν μπόρεσα
αιώνες τώρα χιλιετίες
έναν κρύσταλλο να σου χαρίσω από αγάπη
ένα κλαδί ολόφρεσκης διαύγειας

δεν σε φορτώνω πρόγραμμα
εσύ να κάνεις ό,τι δεν μπόρεσα εγώ
εύχομαι μόνο να ‘μαι ποτάμι άξιο
να σ’ οδηγήσω σε ορίζοντα ανοιχτό
που κάποια χρόνια παιδικά υποψιάστηκα
και τώρα ξέρω στα σίγουρα υπάρχει
όμως εγώ δεν θα προλάβω να τον δω.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου