Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

3 ΑΠΟ 5 ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ



                                       Ι
Ένα  σύννεφο έσπασε μπροστά στον ήλιο
και απλώνεται σαν γαλάκτωμα σε μια έκταση
που εδώ μοιάζει με την παλάμη μου
Μια διαμαντόπετρα γλιστρά
και πνίγεται στη λίμνη εκείνη
ανάμεσα στα 2 βουνά 

Ποια πεταλούδα αντέχει πια
να ξαποστάσει στο πίσω μέρος του λαιμού σου;

Ευτυχώς
Είμαι σε θέση να θυμάμαι
τις 14.000 αποχρώσεις του πράσινου!
Θυμάμαι ακόμα
πόσο όμορφη είναι η σκόνη που πλανάται
στον φωτεινό μεσημεριάτικο αέρα
και φανερώνει άλλους 14.000 δρόμους
για ν’ αγγίξεις τον άνθρωπο
ακριβώς απέναντι σου!

Σχεδόν αστείο αν σκεφτείς ταυτόχρονα
Πόσες μελωδίες μας διαφεύγουν

Τι λες;
Υπάρχει κάποιος που θα κλάψει
για το σπασμένο σύννεφο;
Θα ‘θελα να ‘μουν εγώ….
Μα….. μπορεί κανείς
να κλάψει για τον εαυτό του;  



                                    ΙΙ
Πέντε παρά τέταρτο
Στρίβω ένα τσιγάρο & κοιτώ έξω απ’ το παράθυρο
Μόνο μια σκέψη βρήκα στο κεφάλι μου
Πόσο αθώο είναι ένα σώμα στα 20 του χρόνια!


                                   ΙΙΙ
Φαντάσου να  είχαμε 48 πινέζες & 97 παράθυρα!
Τι ευτυχία!.....



                                                                          

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου