Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013



Ήμουν εκεί

όταν η υπόσταση της πόλης άλλαζε για να δεχθεί τη βροχή

Έγιναν τα μπαλκόνια πιο στενά

και τα πεζοδρόμια καμπύλα

Μες στο αδιάκοπο γκρι είδα ένα μάτι

(καμπύλο σαν τα πεζοδρόμια)

Ακολούθησα αυτό που λαμπίριζε αδιάντροπα μες στην κόρη



Κίτρινος τοίχος

Γαλάζιο ποδήλατο



Το μάτι έκλεισε απότομα πίσω μου

Δεν ξέρω πως κατάφερα να δραπετεύσω

Δεν ξέρω αν κατάφερα



Τη μέρα εκείνη δεν είδα τίποτ’ άλλο

Την επόμενη κάποιον αστείο κύριο σ’ ένα μηχανάκι


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου