Τρίτη, 2 Απριλίου 2013



πόσο ίδιος είσαι με τον παιδικό σου εαυτό;
με αυτόν που γεννήθηκες;
με αυτόν που λίγο πιο μετά έμαθε να γράφει και να ζωγραφίζει;
πήγε και στο σχολείο…
                             

άρχισε να κάνει φίλους, να παίζει, να μαθαίνει, να διαβάζει…
πιο μετά να καπνίζει, να ξενυχτά, να ερωτεύεται,
να ξημερώνεται στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου,
να ονειρεύεται, να γεύεται, να μην χορταίνει την ζωή…
                       
 πιο μετά (ή και πιο πριν -σχετικά όλα..) να του ανεβαίνει κάποια μυωπία
 ή να αποκτά αστιγματισμό,
 να γνωρίζει το άλλο του μισό, να μην χορταίνει πια εκείνο (το άλλο το μισό..),
 να μένει έγκυος ή να γίνεται πατέρας,
 να χάνει κάποιους φίλους, να χάνεται ο ίδιος κοιτάζοντας τ’ αστέρια,
 να κόβει το τσιγάρο, να κόβει και τα τηγανιτά..

                                     
πιο μετά να μετρά τις πρώτες άσπρες τρίχες
και να κάνει γκριμάτσες στον καθρέφτη για να διαπιστώσει
πως δεν χρειάζεται πια να γελάσει και πολύ για να φανούνε  οι ρυτίδες…

πόσο ίδιος ήσουν πριν;
πόσο ίδιος θα ‘σαι μετά;
κάθε στιγμή και κάθε άλλος!

για το http://photogame.wordpress.com/ 
θέμα... ο άλλος

2 σχόλια: