Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013



ΜΙΣόΣ

Φωτίζω τη σκέψη μου ανάποδα
και ο μόνος τρόπος να υπάρχω
θα είναι πάντα –το τολμώ- αναληθής
αλλιώς περίπου αληθινός
θα κουρνιάζω κοντά σε  οτιδήποτε μου μοιάζει

Στριμώχνω την άρρητη νόηση
σε μία μονάχα δέσμη
πώς να χωρέσει ο κόσμος
μέσα απ’ αυτήν την κλειδαρότρυπα
βλέπω το είδωλό μου μισό να κουρνιάζει…

Μα το είδωλο αντίστροφα δεν βλέπει
ούτε και ξέρει πως από την άλλη μεριά
υπάρχω και το συμπονώ
και με τη μισή μου αλήθεια
μπορώ ακόμα και να το συνηθίσω

Μικρό πολύτιμο μαργαριτάρι
ποιος από τους δυο μας κλείνεται
σ’ αυτό το δίχως τοίχους δωμάτιο
και ποιος ανοίγει
σ’ αυτό το δίχως λέξεις άπειρο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου