Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

playing on yesterday's post



                              
Η ΝΥΧΤΑ & Η ΑΝΟΙΞΗ

Και να ‘ξερες πως η νύχτα που χρόνια έτρεχε μες στο κορμί σου
θα προσγειωνόταν κάποια στιγμή στο μέτωπο σου.
Τόσο γρήγορη, βαριά και σκοτεινή και θα σ’ έβγαζε
νοκ-άουτ….
Και η άνοιξη εκείνη που νωχελικά κυλούσε στα νερά σου
θα σκοτωνότανε γλυκά, να μην σαπίσει από τον
εγκλεισμό.
Δεν υπάρχει (λένε) λόγος να φοβάσαι.
Η νύχτα έρχεται σε λίγο. Κάθε 24ωρο γεμίζει λίγο περισσότερο
σκοτάδι το κορμί σου. Θα περάσουν όμως χρόνια μέχρι να
πυκνώσει πάλι και ξανά να ραγίσει το μέτωπό σου.
Και η άνοιξη θα ‘ρθει κι αυτή. Μετά το χειμώνα σου.
Πάντα έρχεται και πάντα φεύγει πριν σαπίσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου