Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

ΓΙΑ ΤΗΝ Σ. Φ.



 Τ’ άστρα γλυκαίνουν τώρα τον φόβο
και τα νυχτερινά όνειρα ξοδεύονται στο χρώμα
η μεγάλη σου ψυχή ταξιδεύει πάνω στους κομήτες
οι φλογερές ουρές τους είναι φτιαγμένες από ροδάκινο

Η μυρωδιά του σαπουνιού, αυτή
του τσιγαριστού κρεμμυδιού, όσα μου ‘πες λόγο λόγο
μικρή ελπίδα θεραπεύτρια της επόμενης φοράς
που θα ανοίξω πάλι τα αθώα μου μάτια μπρος στον κόσμο

Να μου γελάς συχνά πάνω απ’ το
ωραίο σου άλογο με τις οπλές που αντηχούνε
καλοκαίρια τώρα και αιώνες μέσα στις βουβές καρδιές
μικρών φτωχών ανθρώπων που άφησες σ’ αυτόν το γαλαξία

Μέσα στα σκοτάδια που πληθαίνουν
είσαι μια ακόμη μικρή πληγή μια στάλα λεμονιού
Ξαπλώνω πάνω στα βράχια και εξατμίζομαι σ’ αλάτι
ανοίγω τα μάτια και μετρώ απ’ την αρχή τα δάχτυλά μου .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου