Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ


Πολύπλοκα σύννεφα έτρεχαν
τον πρωινό ουρανό και τις σκέψεις
Κάτω από το πελώριο γρασίδι
σαλιγκάρια έτρεχαν
με την ταχύτητα φωτός
Εγώ έτρεχα ανάσκελα πάνω στο κρεβάτι
Όλα τα φρένα σπασμένα
κι η θάλασσα ακίνητη
επάνω της φελλός να επιπλέω
χωρίς οξυγόνο στο στρώμα να βουλιάζω
Δε βγάζω    φωνή
άκρη δε βγάζω
Από τα φύλλα έπεσαν γυαλένια
οι δροσοσταλίδες πάνω στα πλακάκια
Το φως έμπαινε από παντού
τον ήχο μάλλον τον φαντάστηκα
Χοροπηδούσαν οι γυάλινες μπαλίτσες
σκορπίζονταν κάτω από τα μάτια μου
και το φως σταμάτησε στο μεσημέρι
Τα σαλιγκάρια σταμάτησαν κι αυτά
για μια στιγμή να ξεϊδρώσουν
κοίταξαν χιλιόμετρα επάνω
είδανε μόνο γρασίδι και ήρθε το απόγευμα
Ο ουρανός απλός και σκούρος τώρα
εξουδετέρωσε τα σύννεφα

(και) η καταιγίδα ξέσπασε

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου