Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ ( ΙΙ )

ΜΕΤΑ ΤΗ ΧΙΟΝΟΘΥΕΛΛΑ

Πάνω στις στέγες μου,
στις κορυφαίες λύπες μου
πέφτεις      λευκό.
Απόλυτο.
με κάθε απουσία ήχου
με τα μικρά σου φράκταλ
κρυστάλλινα
να ψιθυρίζουν την αλήθεια του σπιτιού μου.

Κάθε νιφάδα ένα ανοιγόκλεισμα

σε πόρτα κεντρική.
κύρια είσοδος σε κάθε χάος
αυτές οι ανάσες πάνω στη στέγη μου
αυτά τα λαμπυρίσματα
στον τελευταίο μου όροφο
αυτές οι στάλες
που γεννούν τον πρώτο θόρυβο
όταν διαλύονται
στα χαμηλά μου υπόγεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου