Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

…Στον Βάγγο, τον Βαγγέλη και τη Μυρτώ

                                                           
Τις νύχτες κάθομαι
πάνω από αυτό το γραφείο
και πάνω από τις σκέψεις μου
πιο πάνω καμιά φορά
κι από τον ίδιο μου τον εαυτό
πολύ πιο πάνω από το ρήμα έζησα
Ρήμαξα
ρήμαξα είναι το ρήμα
γι’ αυτό που έπραξα ακόμα μία μέρα
εικοσιτέσσερις –μου είπαν- ώρες ρημαγμένες
βιασμένες καθώς μ’ ανυπομονησία 
τις περίμενα απλά να περάσουν
μην έχοντας τίποτα καλύτερο να κάνω
απ’ το να στέκομαι εδώ και να υπάρχω
Φορτώνω τον άνεμο ιδέες
και πιο μεγάλη απόλαυση δεν έχω
να τις βλέπω να εξαφανίζονται
πιθανότατα για πάντα –για το δικό μου πάντα
κι έτσι λιγότερος και πιο στεγνός να μένω
ρηχότερος άρα και πιο ελαφρύς
πιο εύκολα να περιμένω
άλλες εικοσιτέσσερις ώρες να ρημάξω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου